Reklama

Powered byAccuWeather.com

Warszawa

Pogoda teraz Dzisiaj 0:22

06:32 18:20

18:05 03:20

12°C
  • Pochmurno
  • Odczuwalna 11°C
  • Ciśnienie 1013 hPa
  • Wiatr E 11 km/h
19
CAQI
ŹRÓDŁO: Airly
jakość powietrza
Bardzo dobra
pm 2.5
45% normy
pm 10
30% normy
Jutro 17°C 10°C
Czwartek 15°C 10°C
Wczytywanie...
Wczytywanie...

Praga w jeden dzień- to możliwe!

Jako pierwszy Drogą Królewską przejechał w roku 1438 Albrecht II Habsburg, jako ostatni austriacki cesarz Ferdynand I Habsburg. W 1729 r. szła nią procesja na uroczystości związane z kanonizacją Jana Nepomucena. Dzisiaj Droga Królewska służy jako główna trasa turystyczna w centrum Pragi.

Trakt Królewski jest to nazwa historycznej trasy biegnącej przez centrum Pragi, którą przebywali przyszli czescy królowie w drodze na koronację. Początek znajduje się przy Pałacu Królewskim na Starym Mieście, koło Bramy Prochowej. Następnie przez ul. Celetną, przez Rynek Staromiejski, koło ratusza staromiejskiego, dalej przez Mały Rynek, ul. Karola wzdłuż Klementinum, przez pl. Krzyżowców, pod Staromiejską Wieżą Mostową, Most Karola, pod Malostrańską Wieżą Mostową, następnie ul. Mostową na Rynek Malostrański, ulicami Nerudy do Zamku Praskiego i przez dziedzińce do katedry św. Wita.

Praski Zamek

Reklama

Praski Zamek to dla Czechów miejsce święte, jak dla nas Wawel. Stąd od IX w. książęta i królowie kierowali państwem czeskim. Przez długi czas zasiadał tu cesarz władający państwami Rzeszy. W podziemiach katedry leżą prochy władców. Współcześnie jest to siedziba prezydenta republiki. Niezwykłej urody katedra i wspaniałe budynki pałacowe przez te wszystkie wieki zmieniły swój wygląd, co wiązało się z wieloma historycznymi wydarzeniami. Możemy się z nimi zapoznać zwiedzając poszczególne obiekty – najlepiej z przewodnikiem. Zabudowania pałacowe, zajmujące całe wzgórze, otaczają ze wszystkich stron wspaniale utrzymane ogrody.

Ogrody Zamku Praskiego

Ogrody Zamku Praskiego, położone są na południowych stokach wzgórza, zajmując cały pas skarpy nad Małą Straną. Z tarasów i ścieżek roztacza się wspaniała panorama na dzielnicę Malá Strana i całą Pragę. Ogrody powstay z połączenia kilku kompleksów: Ogrodów na Wałach, Rajskich Ogrodów i Ogrodów Ledenburskich. Spacerując ścieżkami można zobaczyć miejsce, gdzie z okna w Pałacu Królewskim wyrzucono dwóch namiestników cesarskich (tzw. druga defenestracja praska).

Katedra św. Wita

W r. 929 stał tu kościółek romański zbudowany przez księcia – św. Wacława. W XI w. postawiono romańską bazylikę. Gotycka katedra swój początek ma w XIV w. Przez stulecia jej wygląd się zmieniał. Obecny kształt pochodzi z początku XX w.. Również z tego okresu pochodzi neogotycka fasada z przebogatym portalem i rozetowym oknem pod wysmukłymi wieżami. Do XIX w. wejście do katedry znajdowało się od strony południowej i wiodło przez piękną Złotą Bramę (Zláta brána) – dzieło Petera Parlera – znajdującą się na prawo od głównego portalu. Jest to 3-częściowe gotyckie wejście, pod którym znajduje się XIV-wieczna mozaika przedstawiająca Sąd Ostateczny.
Wewnątrz katedry wspaniała gotycka kaplica św. Wacława (po prawej stronie) z 1367 r. Jej ściany zdobione są freskami, złotem i 1,5 tys. kamieni półszlachetnych z całych Czech. Barokowym arcydziełem jest znajdujący się w prezbiterium srebrny grobowiec św. Jana Nepomucena (jakże podobny do konfesji św. Wojciecha w gnieźnieńskiej katedrze) torturowanego, a potem utopionego w Wełtawie na rozkaz króla Wacława IV Luksemburga, gdyż, jak mówi legenda, jako spowiednik królowej nie chciał wyjawić królowi tajemnicy jej spowiedzi. Św. Jan Nepomucen znany jest w Europie środkowej jako patron strzegący przed powodziami. Popularne wyobrażenie świętego przedstawia go w stroju diakońskim z krzyżem. Dookoła głowy aureola z pięcioma gwiazdami, a na ustach palec nawiązujący do tajemnicy spowiedzi. Przy grobowcu klęczą postacie: Anna Jagiellonka, jej mąż Ferdynand I Habsburg i syn Maksymilian II - niedoszły król Polski, ojciec cesarza Rudolfa II. Wspaniałe w katedrze są witraże;  zwracają uwagę żywymi barwami. Są dziełem kilku artystów XX w.. Witraż przedstawiający św. Cyryla i Metodego jest dziełem samego Alfonsa Muchy.
Trudno ocenić urodę całej bryły katedry ze względu na bliskość murów pałacowych. Dlatego warto popatrzeć na nią z wieży i z Ogrodów Królewskich, najlepszym miejscem do obserwacji jest południowy róg dziedzińca.

Bazylika św. Jerzego

Bazylika św. Jerzego jest najstarszym kościołem w Pradze, romańska, trójnawowa budowla powstała jeszcze za czasów księcia Vratislawa I, który spoczywa wewnątrz kościoła w drewnianym sarkofagu. Tu również znajduje się płyta nagrobna księcia Bolesława II. Obecna, błyszcząca purpurą barokowa fasada świątyni pochodzi z XVII w.. Pierwotnie kościół był we władaniu zakonu sióstr benedyktynek. Na uwagę zasługuje dobudowany w roku 1500 portal południowy z tympanonem upamiętniającym tryumf św. Jerzego nad smokiem, można go podziwiać idąc w dół ul. Jiřska. Zostawiając ten kompleks budynków po lewej stronie, idź wąską uliczką do jego końca (po drodze południowy portal bazyliki), tam skręć w lewo i już widzisz słynną Złotą Uliczkę (Zlatá Ulička).

Złota uliczka

Złota Uliczka (Zlatá Ulička) to wąskie przejście między budynkami a murem oddzielającym Zamek Praski od fosy i Ogrodów Królewskich. Są tu maleńkie domki wkomponowane w wewnętrzną stronę murów obronnych, które pierwotnie zajmowali strzelcy, później złotnicy - i stąd ta nazwa. Domek pod numerem 22 wynajmowała siostra Franza Kafki. Podobno tu właśnie prowadzili długie, twórcze rozmowy. Pisarz nigdy tu nie mieszkał na stałe, jak i nie do końca wiadomo czy mieszkali tu alchemicy królewscy, co głoszą legendy. Teraz można się tu zaopatrywać w pamiątki z Pragi. Miejsce jest malownicze; niewielkie i kolorowe domki tworzą niezapomniany klimat.

Ciekawostka

Domki na Złotej Uliczce obecnie nie są zamieszkane, mieszczą się tam sklepiki i galerie. W domku nr 22 w 1917 roku swoje utwory pisał Franz Kafka.

Most Karola

Na zlecenie króla Karola IV, znakomity średniowieczny budowniczy Peter Parler w drugiej połowie XIV w. zaprojektował i częściowo za swojego życia zbudował to arcydzieło architektury gotyckiej. Budowa ruszyła w 1357 roku. Od chwili powstania przez 400 lat był to jedyny most w Pradze. Wcześniej istniała tu XII wieczna romańska konstrukcja mostu znajdująca się na północ od dzisiejszej lokalizacji, która uległa zniszczeniu podczas wielkiej powodzi w 1342 roku. Powodzie to największe zagrożenia dla mostów, w drugiej połowie XIX wieku. Podczas jednej z nich zawaliło się kilka przęseł. Wielka woda, która nawiedziła Pragę w 2002 roku o mało nie stała się przyczyną zerwania nadwyrężonej czasem konstrukcji.

Od 1965 roku most dopuszczony jest tylko do ruchu pieszego, wcześniej jeździły po nim samochody, a jeszcze wcześniej tramwaje.
Piaskowcowa budowla nosi od roku 1870 imię króla Karola IV, ma długość 515 metrów i 10 metrów szerokości, konstrukcja wspiera się na 16 przęsłach, jest nieco zakrzywiona w łuk. Most spina oba brzegi Wełtawy z wyspą Kampą i przekracza kanał Czertovkę. Budowla ograniczona jest wieżami: Wieże mostowe na Małej Stranie: niższa romańska, która pozostała tu po moście poprzednim, i wyższa z XV w., wzorowana na oryginalnej, którą zbudował razem z Mostem Karola sam Parler po drugiej stronie rzeki, oraz Staromiejska Mostowa Wieża (Staromětská mostecká věž) od strony Starego Miasta. Wieże są udostępnione do zwiedzania.

Rynek Staromiejski

W XI w. było tu miejskie targowisko. Przez całe wieki ten ogromny plac był świadkiem wielu dramatycznych wydarzeń w historii Czech - demonstracji, walk, egzekucji. Ratusz (Staroměstská radnice) rozpoczęto budować w XIV w., później stale coś dobudowywano. Największą uwagę turystów skupia na sobie zegar astronomiczny z XV w., tzw. "Orloy". Na środku Rynku znajduje się symbol czeskiego odrodzenia narodowego - secesyjny pomnik Jana Husa z grupą prześladowanych "Za Prawdę"; "Pravda vitězi!", czyli "prawda zwycięży" - czytamy na pomniku - a było to czeskie zawołanie powstańcze.
Z każdego miejsca w Rynku podziwiać można dwie piękne gotyckie wieże kościóła Marii Panny przed Tynem (Matka Boží před Týnem). To wyjątkowy dla Czechów zabytek historyczny - związany z ich jedynym królem husyckim i ostatnim Czechem na tronie - Jerzym z Podiebradu. Tutaj znajdowało się centrum ruchu husyckiego. Podobnie, jak przed laty, Rynek jest miejscem handlu i spotkań (obecnie turystów z całego świata).

Zegar astronomiczny Orloy

Zegar astronomiczny Orloy 2 - został wykonany i umieszczony na południowej fasadzie Ratusza Staromiejskiego w 1410 roku, jest to zatem najstarszy i najcenniejszy zegar astronomiczny w całych Czechach, dziś uznany za jeden z symboli Pragi. Jego głównym konstruktorem był Johanes Sindel urodzony w Hradcu Kralove (najstarszym zegarem astronomicznym jest pochodzący z 1344 roku mechanizm z Padwy we Włoszech).
Przed wybiciem pełnej godziny w górnych okienkach nad zegarem pojawiają się figury apostołów (a pod zegarem setki żądnych uciechy gapiów).
W przedstawieniu mają również swój udział (nieco niżej, po lewej i prawej stronie zegara) figury: "Próżność" i "Skąpiec", uważane za symbole zagrożenia dla mieszkańców. Po prawej stronie "Śmierć" z "Turkiem", oraz na środku nad apostołami "Kogut". Poniżej, przy tarczy kalendarzowej stoją alegorie czterech cnót. Najstarsza jest tarcza astronomiczna. W jej centralnym miejscu znajduje się Praga z równoleżnikami, południkami i biegunem wobec niej. Pod zegarem znajduje się tarcza kalendarzowa z dwunastoma miesiącami i znakami Zodiaku w środku. Ruchy figur podziwiać można codziennie o pełnych godzinach od 9:00 do 21:00. Ciekawostką jest fakt, iż to jedyny zegar na świecie odmierzający czas babiloński. Zegar składa się z nieruchomego dysku w centrum i dwóch poruszających się niezależnie tarcz - zewnętrzny pierścień z gotyckimi cyframi i pierścień wewnętrzny ze znakami Zodiaku. Wskazania zegara odczytywane są dzięki trzem wskaźnikom: złotej rączce, złotemu słońcu i małej złotej gwiazdce.
Do roku 1912 zegar wskazywał czas słoneczny i był ręcznie regulowany w celu dokonania korekty do tzw Czasu Równikowego. W roku 1912 powołano czas środkowoeuropejski, a w 1957 działanie zegara dostosowano do obowiązującego czasu. Niestety, nierówne godziny na tarczy są nie do skorygowania.

Plac Wacława

Plac Wacława (Václavské náměstí) prażanie mówią o nim potocznie: Vaclavak - to miejsce historyczne - tu w 1918 r. proklamowano Republikę Czechosłowacji. W 1948 r. tłum poparł przyjęcie ustroju komunistycznego, 1969 r. na znak protestu przeciw interwencji Układu Warszawskiego tu spalił się publicznie Jan Palach, zaś w 1989 r. dokonała się "Aksamitna Rewolucja". Obecnie jest to ścisłe centrum Pragi tętniące życiem sklepów i butików. Jest to szeroka aleja o długości 750 metrów ze skwerem pośrodku. Na jej górnym krańcu znajduje się monumentalny gmach Muzeum Narodowego. Nieco bliżej, na tle muzeum, pomnik św. Wacława (pierwszy pomnik postawiony w r. 1698, obecny pochodzi z 1912 r.), dookoła świętego rzeźby patronów Czech: św. Ludmiły, św. Prokopa, św. Wojciecha i św. Agnieszki. Po prawej stronie Dom Baty, czeskiego producenta butów o ciekawym życiorysie, potentata światowego w tej branży.
W połowie długości od Placu Wacława na prawo do Placu Karola (Karlovo nám.) odchodzi ul. Vodičkova, która jest wielkim prostokątnym parkiem. U jego brzegu stoi ratusz Nowego Miasta (Novomětská radnice) z XIV w. To właśnie z okien tego budynku w 1419 roku wyrzucono niemieckich urzędników, którzy nie zgadzali się na zmiany proponowane przez czeski naród. Wydarzenie to przeszło do historii jako Pierwsza Defenestracja Praska, która w późniejszym czasie dała początek wojnom husyckim. Plac wieńczy potężny gmach Muzeum Narodowego mieszczącego zbiory sztuki o wartościach narodowych pamiątek.

Brama Prochowa

Wieża Prochowa lub Brama Prochowa (Prašná brána) - ma wysokość 65 metrów, jest jedną z ośmiu wież w średniowiecznej fortyfikacji staromiejskiej. Zlecenie na jej budowę wydał w roku 1475  Władysław II Jagiellończyk, a ona sama powstała z wykorzystaniem pozostałości po XIII wiecznej budowli. Ze względu na bliskość siedziby królewskiej miała olbrzymie znaczenie, ale po przeniesieniu dworu na Hradczany w 1483 roku utraciła swą reprezentacyjną funkcję, pełniąc dalej rolę bramy miejskiej. Jej nazwa pochodzi z XVII wieku, kiedy baszta była magazynem prochu. Na szczycie wieży znajduje się galeria z udostępnionym tarasem widokowym.

Copyright © Wydawnictwo Turystyczne PLAN-GALILEOS

Reklama

Dowiedz się więcej na temat: Praga

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Dziś w Interii

Raporty specjalne

Rekomendacje